Nationaal MS Fonds

Uw winkelmandje

[ ... ] Items
Bestel
VirtueMart



Uw mandje is momenteel leeg.
Home » Over MS » Ervaringsverhalen » Acceptatie

Gaston

altHallo, mijn naam is Gaston Schijven, geboren 26-3-1962 te Tilburg, waar ik nu nog steeds woon. Ben getrouwd met Ellen en heb 2 mooie dochters Daisy en Lindsay. In 1981 ben ik dienstplichtig in militaire dienst gegaan en dat beviel mij wel, daardoor heb ik besloten om daar mijn beroep van te maken. Eerst als Technisch specialist, Ik koos voor het vak Rij-instructeur bij Defensie, kon ik tenminste dicht bij huis geplaatst worden. (Rijschool Tilburg)
In 1985 getrouwd, helemaal niks aan de hand, Jongen van 23 , volop sportman, goeie baan, In 1986 ging ik over van TS’r naar Beroeps voor onbepaalde tijd (toen nog 55 jaar). Mijn papieren van mijn aanstelling als Beroeps militair waren nog nat van de inkt toen er iets vreemds gebeurde in mijn leven (achteraf). De Militaire Rijschool was verplaatst van Tilburg naar Veldhoven (1987), toen nog PIROC geheten voor de kenners. Ik stond een balletje te tennissen met mijn collega toen ik een slapend gevoel kreeg in mijn rechter been, iedere keer als ik mijn voet neerzette op de grond kreeg ik een tintelende scheut door mijn been (net of je voet slaapt, alleen rechts). Na een week nog steeds tintelend gevoel toch maar even langs de dokter. Die stuurde mij door naar het Militaire Hospital te Utrecht. Daar begonnen de onderzoeken CTG, EMG????? Ben een leek en bang van al die termen.

Er hij tal van oplossingen voor tal van gezondheidsproblemen. Verschillende voor geneesmiddelen zijn antischimmelmiddelen. Viagra voor de behandeling van van impotentie en andere landen verbonden erectiele dysfunctie. Viagra is een voorgeschreven voor de behandeling veel ongesteldheid verhelpen. Wat heb je om te lezen over "cialis"? Wat consumenten praten over "viagra 100mg kopen"? (Lees meer "cialis kopen"). Ten slotte zijn er verschillende verklaringen en artsen hij gewoonlijk in staat om uw probleem te lokaliseren door middel van psychologische tests. Oorzaken van sexuele disfunctie omvatten ziekten van de bloedstroom, zoals atherosclerose. Chronische ziekte, bepaalde geneesmiddelen, en een aandoening genaamd ziekte van Peyronie kan seksuele disfunctioneren. Met gerenommeerde apotheek krijg je spaargeld, die ook kan worden ingewisseld respectabele online apotheek met een geldig recept voor dit geneesmiddel.

Als laatste redmiddel zou er een Lumbaal-punctie (??) plaatsvinden, kreeg die oproep na mijn zomervakantie in Oostenrijk, daar was ik aan het wandelen door de bergen, zet mijn rechtervoet op een grote steen om omhoog te klimmen en….weg tintelen, Net zoals het gekomen was was het ook weer weg. Moet je nagaan heel de rechterkant tintelt 24 uur per dag, alles voelt dood aan als je erin knijpt, je voelt het bij iedere stap en ineens is het weg. Toen ik thuis was belde het ziekenhuis dat ik moest komen voor de poli-opname en dan kreeg ik de ruggeprik (LP). Ik zei dat ze hem mochten houden want ik had nergens geen last meer van.

Maar ja, na ongeveer 3 maanden begon alles links te tintelen behalve mijn gezicht, terug naar de arts weer naar het Hospital en de eerste handeling was de Lumbaal-punctie. 2 weken na de prik moest ik terugkomen voor de uitslag en daar werd mij verteld dat ik een lichte vorm van MS had. Wist niet wat dat was maar ik vroeg aan die arts of ik nu geopereerd moest worden, omdat ik allemaal Hoofdpijn had (spanningen) en ze waren tenslotte allemaal in mijn hoofd aan het zoeken (EMG-CTG). Nee, zei die co-assistent, wat een opluchting en ik was ook gelijk verlost van mijn hoofdpijn. Het tintelen links stopte ook en de jaren daarna was alles o.k. Wel werd mij vertelt dat ik moest stoppen met voetbal, ik trainde bij mijn club 3x in de week zondags de wedstrijd, daarnaast deed ik nog mee met zaalvoetbal vrijdags in de Hoofdklasse. Dat is erg als ze je zeggen dat je beter kunt stoppen want je moet geen zware lichamelijke inspanningen doen????. Ben dus halverwege het seizoen 1987/1988 gestopt en heb een racefiets gekocht, daarnaast ben ik ook recreatie voetbal gaan doen (kon het niet laten zondags voetballen en niet meer trainen).

Omdat wij een gezinnetje wilde gaan stichten werd ons vertelt dat MS niet erfelijk was (niet bewezen). In Mei 1990 is onze dochter geboren en in dat jaar in Maart kreeg ik mijn eerste schub, ik werd blind aan mijn rechteroog, ik moest 5 dagen het ziekenhuis in (Utrecht) voor een Prednisonkuur via het infuus. Ik moet zeggen Prednison is geweldig mits je het niet langer krijgt dan een week want dan word je wat groter is mij vertelt. Maar het zicht kwam snel weer terug maar niet meer tot 100%, maar goed genoeg om gewoon verder te leven zonder beperkingen.

In 1992 is mijn 2de dochter geboren en alles ging zijn gangetje. In 1993 verloor ik mijn zuster aan borstkanker en toen is er bij mij een knopje omgegaan, Geniet van ieder dag en spaar niet voor later,…..want er is geen later. Intussen werd mijn zicht minder in mijn linkeroog maar met een prednison turbo kuurtje van een week pillen was dat ook weer snel voorbij.

In 1996 kreeg ik van mijn toemalige commandant te horen dat ik mij de volgende dag moest melden in Den Haag, daar werd mij vertelt dat ik geen rijles meer mocht geven en alleen nog administratief werk mocht doen??? Ik werd Bascode 3 geplaatst en zou in het afkeuringstraject geplaatst worden??? 6 November 1999 was ik weer officieel burger had wel werk gekregen binnen Defensie op de kazerne in Breda. Mij maakte het niet zoveel uit, ik was blij als ik s’morgens op kon staan en lopend mijn bed uit kon en dat ik kon gaan werken. Ik had wel mijn Rechtsbijstand verzekering ingeschakeld want ik bleef liever militair rijinstructeur. In November 2000 kreeg ik een telefoontje dat ik weer militair was????? Dus op 2-1-2001 ben ik weer begonnen als militair na 5 jaar afwezigheid. Op papier ben ik nooit weg geweest als militair binnen Defensie dus naast mijn 25 jarig jubileum als MS-patient zit ik in Maart 2012 ook 31 jaar in militaire dienst.

Omdat ik mij niet bewust bezig hield met MS, alleen op de momenten dat het opspeelde, blind, uitval-evenwicht-blaas etc.. ben ik pas in 2001 voor het eerst naar een Neuroloog (Dr Jongen van de MS-kliniek in Nijmegen) gegaan en die kwam met het medicijn Rebif. Na enkele jaren bleek dat niet zo goed te werken op mijn humeur, tenminste dat zij mijn vrouw, ik was kort af, prikkelbaar. Toen zei Dr. Jongen stoppen met Rebif toen een half jaar niks gebruikt en toen begonnen met Copaxone. Dit gebruik ik nu sinds 2003/4 en ik moet zeggen de eerste jaren merkte ik niks maar toen, het gaat ieder jaar beter. Copaxone betekent wel iedere dag een spuit zetten, soms vergeet ik hem wel eens maar over het algemeen doe ik het graag als ik zie wat ik ervoor terug krijg. De laatste jaren kom ik niet meer in Nijmegen maar bij Dr. Visser in Tilburg. Die Neuroloog heb ik gekregen via Nijmegen. Ik kom 1x per jaar op spreekuur en ben meestal binnen 20 minuten weg (niks verandert).

Ik mag niet klagen als MS-patient, ben na 1993 (de knop) positief gaan leven, doe alles waar ik zin in heb, geniet van het leven kijk niet wat ik NIET meer kan maar wat ik nog wel allemaal kan, vroeger liep ik als voetballer de 100 meter binnen de 11 seconden nu doe ik er 3 weken over, heb nog geen hulp nodig bij het lopen maar neem af en toe wel een stok mee, gemak dient de mens. Ik werk nog 40-uur (Defensie) ga fluitend naar mijn werk heb nu een functie die ook beter bij me past. Ik beheer de nieuwe Kazerne in Oirschot (Rijschool) Dat wil zeggen een manusje van alles, kunt het niet verzinnen of ik doe het ben hele dagen bezig, maar wel in mijn eigen tempo. Iedereen (mil. bazen) zegt dat ik heel positief ben en altijd beschikbaar ben ook na 16.10 uur, dat heeft te maken met ik ben blij dat ik kan werken en niet moet. Ik moet wel zeggen sávonds ga ik meestal rond 21.30/22.00 uur te bed want s’morgens om 05.45 uur gaat het wekkertje weer.

Dus hierboven heb ik in het kort geschreven over mijn leven als MS-patient. Natuurlijk zal ik wel het een en ander vergeten zijn. De boodschap die ik mee wil geven is: Als tegen je gezegd wordt dat je iets ?? mankeert, maakt niet uit wat als het maar ongeneeslijk is, accepteer het zo snel mogelijk, en dan kun je ermee leven. Het is toch zo, leg je eigen er bij neer en geniet van iedere dag die het leven je nog brengt. Ik spreek uit mijn ervaring toen ik wist wat MS was heeft het ook wel enige tijd geduurd die acceptatie, heel mijn sportwereld stortte in, maar nu is alles ok. Tegen Acceptatie en Positief zijn kan geen enkel medicijn op

MvGr
Gaston Schijven

p.s: Vind klimmen tegen MS een mooie actie, ikzelf heb in Oostentijk, Eiffel, Ardennen en Limburg gefietst en de laatste nog steeds. Ik wens eenieder veel sterkte straks op de Montvertoux, maar helaas met mijn positieve instelling ga ik de Montvertoux niet redden, Petje af voor degene die wel gaan SUCCES.

Plaats reactie


Beveiligingscode Vernieuwen

Meer online

Volg ons op